Wegetarianizm kontra weganizm

Weganizm to odmiana wegetarianizmu polegająca na spożywaniu wyłącznie produktów roślinnych – owoców, warzyw (np. surowych, duszonych, gotowanych na parze), orzechów, nasion i produktów zbożowych. Weganie ze swojego jadłospisu wykluczają mięso ssaków, drób, ryby, mleko, jaja, podroby, a nawet miód.

Weganizm to także styl życia. Jego zwolennicy rezygnują ze wszystkich produktów, do których wyrobu konieczne było skrzywdzenie zwierzęcia. Nie stosują kosmetyków testowanych na zwierzętach oraz zawierających substancje od nich pochodzące, np. mleko, wosk, propolis, miód, jaja, jedwab i wełna. Nie do przyjęcia jest dla nich noszenie futer i skór oraz ubrań wykonanych z wełny, jedwabiu, kaszmiru, moheru, wigonii, wadmalu, angory i innych.



Weganie
Z punktu widzenia wegan, dieta ma same pozytywy. Odpowiednio i indywidualnie dopasowana ma pozwalać na dostarczenie niezbędnych substancji. Jednak wiedzą oni, że np. witaminy B12 lub D oraz żelaza trudno jest dostarczyć w „roślinnej”, dobrze wchłanialnej postaci. Dlatego też decydują się na farmakologiczną suplementację lub produkty wzbogacane tymi substancjami np. mleko sojowe wzbogacone. Opracowanie wegańskiego jadłospisu nie jest łatwe. Wymaga szerokiej wiedzy na temat żywienia. Według tych wegetarian, możliwe jest stosowanie diety wegańskiej u dzieci, ale dopiero po konsultacji z pediatrą.

Dietetycy
Dietetycy są sceptycznie nastawieni do weganizmu, szczególnie jeśli chodzi o dzieci i młodzież. W tych okresach życia dla prawidłowego rozwoju potrzebne jest dużo białka, witamin i minerałów. Białka w tym przypadku powinny pochodzić od zwierząt, gdyż są lepiej przyswajane i pełnowartościowe. Jeżeli spożywa się ich za mało, dochodzi do niedoboru, a to skutkuje zahamowaniem rozwoju i wzrostu. Często zdarza się tak, że doświadczeni i zagorzali weganie i tak sięgają po suplementy, gdyż ten rodzaj diety nie jest w stanie pokryć wszelkich zapotrzebowań na składniki mineralne i witaminy.

„Ratunek wegan”, czyli tajemnice soi...
Soja jest rośliną, którą w szczególności upodobali sobie wszyscy wegetarianie, jako alternatywę dla mięs. Jest bogatym źródłem białek o podobnych właściwościach do zwierzęcych, zdrowych tłuszczów roślinnych, witamin z grupy B, potasu, magnezu, wapnia i fosforu. Zawiera także dużo fitoestrogenów, które bywają pomocne w łagodzeniu objawów menopauzy. Jednak mężczyźni powinni uważać z jej spożywaniem, gdyż istnieją podejrzenia, że te roślinne estrogeny powodują zmniejszenie ilości męskiego hormonu – testosteronu, co jest przyczyną niepłodności.
Soję spożywa się w różnej postaci: gotowanej, kiełków, kotletów, pasztetów, tofu, sosu, oleju, mleka i pieczywa. Jest jednak bardzo kaloryczna, ale nie zawiera szkodliwego cholesterolu.

Jeżeli zdecydujemy się żyć według zasad wegańskich, pamiętajmy, aby zasięgnąć porady u kompetentnych osób – doświadczonego dietetyka i weganina. Nietrudno o groźne niedobory. Decyzja o tym, jaką dietę chcemy stosować powinna być przemyślana. Ostrzeżenia dietetyków co do tego sposobu żywienia w odniesieniu do dzieci, młodzieży, kobiet w ciąży, karmiących czy osób starszych, chorych i rekonwalescentów, są słuszne. Czasem nie warto ryzykować dla idei, szczególnie kiedy chodzi o zdrowie, a nawet życie najbliższych nas osób. Łatwiej jest zbilansować dietę, która zawiera mięso i produkty zwierzęce. Z decyzją o zmianie żywienia na wegański dobrze by było poczekać do osiągnięcia wieku dorosłego, kiedy zakończy się okres wzrastania i dojrzewania.

Źródła:
www.wegetarianizm.net
www.vege.pl
www.aktivplus.org
http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/northern_ireland/3513607.stm
http://www.westonaprice.org/soy/phytoestrogens.html