Majeranek w kuchni i apteczce
Majeranek jest starą rośliną leczniczą i przyprawową, nadal często uprawianą. Najbardziej rozpowszechniona jest jego uprawa w Niemczech, Czechach i niektórych rejonach Azji i Ameryki Północnej.
Jest rośliną roczną lub dwuletnią. Ziele (Herba Majoranae) zbiera się przed kwitnieniem, zazwyczaj w sierpniu i lipcu, i suszy rozpostarte cienką warstwą w miejscu przewiewnym. Surowiec ma przyjemny, korzenny zapach i smak. Zawiera 2 procent olejku lotnego, którego skład zmienia się niezn
acznie pod wpływem środowiska, w którym rosną rośliny.
Majeranek jest popularną przyprawą kuchenną, używa się go też przy wyrobie wędlin. Poprawia smak smażonych i pieczonych mięs. Można go także dodawać do potraw z gotowanych warzyw i do sosów. Większych ilości majeranku należy unikać, ponieważ mogą działać oszałamiająco na układ nerwowy.
Majeranek wzmaga trawienie, działa wiatropędnie, a także rozkurczowo na narządy trawienne i żółciopędne. Dlatego potrawy z jego dodatkiem są łatwiej przyswajane przez układ pokarmowy i likwidują niestrawność.
W medycynie ludowej odwar z majeranku stosuje się wewnętrznie przy zaburzeniach trawienia, wzdęciach, kolkach jelitowych i biegunce. Natomiast zewnętrznie napar z majeranku stosuje się do kąpieli i przemywań w przypadku trudno gojących się ran, owrzodzeń i innych chorób skóry.
Ojczyzną majeranku w stanie dzikim były obszary Libii i Egiptu, poprzez Półwysep Arabski do Indii. Niektórzy autorzy są jednak zdania, że pierwotnie występował on tylko w Afryce Północno-Zachodniej. W krajach śródziemnomorskich zaczęto uprawiać majeranek w starożytności.
